http://www.sosyomat.com/ tr-tr 40 blog: culbber Sizi sizin kadar tanıyan biri; sizi düşünen, düşünmeyi öğrenmiş, sakin, uslu, efendi... Oturmayı kalkmayı bilen, sevmeden edemediğiniz biri. Size sizi anlatmayı seven, sizi başkalarına anlatmayı her şeyden çok seven, sizin için çok şey yapmaya hazır biri. Ne söylediğini bildiğinden hep emin oldugunuz, sizi tanıdığı kadar kendini ve hayatı da tanıyan biri. Bazen düşüncesine şiddetle ihtiyaç duyduğunuz biri. Sabahın üçünde "ayıp olur mu" diye endişelenmeden arayabildiğiniz ve üçüne beşine bakmadan size duymanız gerekenleri söyleyen, gecenin o karanlığında kalkıp ışığı yakan, masanın başına geçen biri... Kaleminiz-kağıdınız, aynanız, saatiniz, kravatınız olan. Bazen gölgeniz olan biri, ve bazen vicdanınız. Eh bazen de uykusuz bıraktığınız için, vicdan azabınız olan biri... Hayatınınızda böyle biri var mı? Varsa; KIYMETİNİ BİLİN... Bugün onu arayın; hatırını sorun... Fri, 16 May 2008 14:38:14 GMT 1470914-blog@http://www.sosyomat.com/ culbber http://culbber.sosyomat.com/blog/1470914 Sizi sizin kadar tanıyan biri; sizi düşünen, düşünmeyi öğrenmiş, sakin, uslu, efendi... Oturmayı kalkmayı bilen, sevmeden edemediğiniz biri. Size sizi anlatmayı seven, sizi başkalarına anlatmayı her şeyden çok seven, sizin için çok şey yapmaya hazır biri. Ne söylediğini bildiğinden hep emin oldugunuz, sizi tanıdığı kadar kendini ve hayatı da tanıyan biri. Bazen düşüncesine şiddetle ihtiyaç duyduğunuz biri. Sabahın üçünde "ayıp olur mu" diye endişelenmeden arayabildiğiniz ve üçüne beşine bakmadan size duymanız gerekenleri söyleyen, gecenin o karanlığında kalkıp ışığı yakan, masanın başına geçen biri... Kaleminiz-kağıdınız, aynanız, saatiniz, kravatınız olan. Bazen gölgeniz olan biri, ve bazen vicdanınız. Eh bazen de uykusuz bıraktığınız için, vicdan azabınız olan biri... Hayatınınızda böyle biri var mı? Varsa; KIYMETİNİ BİLİN... Bugün onu arayın; hatırını sorun... Fri, 16 May 2008 14:35:09 GMT 1470898-blog@http://www.sosyomat.com/ culbber http://culbber.sosyomat.com/blog/1470898 ATİLLA İLHAN'IN DİZELERİ.. Kalmak Türküsü Daha gidilecek yerlerimiz var Şu sohbetini dinler gideriz Coştukça şarkılar, türküler, sazlar Rakı mı, şarap mı, içer gideriz Geçse de umudun baharı yazı Gözlerde kalıyor yaşanmış izi Kimseler kınamaz burada bizi Ne varsa hesabı öder gideriz Söyleyecek sözü olan anlatsın İsterse içine yalan da katsın Yeter ki kendinden, bizden söz etsin Yalanı doğruyu sezer gideriz Neler gördük neler bu güne kadar Daha gidilecek yerlerimiz var Bizi buralarda unutamazlar Kalacak bir türkü söyler gideriz Sevgiye var olduk sevdik sevildik Kavgalara girdik öldük dirildik Bir anlam fırını icinde piştik Anlamlı güzeli sever gideriz. ÖZDEMİR ASAF Fri, 16 May 2008 14:27:12 GMT 1470853-blog@http://www.sosyomat.com/ culbber http://culbber.sosyomat.com/blog/1470853 Ne vakit bir yaşamak düşünsem , Bu kurtlar sofrasında belki zor ... Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden , Ne vakit bir yaşamak düşünsem ... Sus deyip adınla başlıyorum . İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin , Hayır başka türlü olmayacak ... Ben sana mecburum bilemezsin Fri, 16 May 2008 14:24:34 GMT 1470836-blog@http://www.sosyomat.com/ culbber http://culbber.sosyomat.com/blog/1470836 Bugünlerde herkes gitmek istiyor. Küçük bir sahil kasabasına, Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara... Hayatından memnun olan yok. Kiminle konuşsam aynı şey... Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği. Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok. Bir kendisi. Bu yeter zaten. Her şeyi, herkesi götürdün demektir. Keşke kendini bırakıp gidebilse insan. Ama olmuyor. Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor. Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor. Böyle gidiyoruz işte. Bir yanımız "kalk gidelim", öbür yanımız "otur" diyor. "Otur" diyen kazanıyor. O yan kalabalık zira... İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, Güvende olma duygusu... En kötüsü alışkanlık. Alışkanlığın verdiği rahatlık, Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor. Kalıyoruz... Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz. Evlenmeler... Bir çocuk daha doğurmalar... Borçlara girmeler... İşi büyütmeler... Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor. Misal ben... Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum. Değil bu şehirden gitmek, İki sokak öteye taşınamıyorum. Alıp götürsem gelmez ki... Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında, Herkes onu, o herkesi seviyor. Hangi birimizle gitsin? "Sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır; Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin, Kendi imalatımız küfeler. Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada. Ölüm var zira. Ölüme inat tutunmak lazım, İnadına kök salmak lazım. Bari ufak kaçışlar yapabilsek. Var tabii yapanlar, ama az. Sadece kaymak tabakası. Hepimiz kaçabilsek... Bütçe, zaman, keyif... Denk olsa. Gün içinde mesela... Küçücük gitmeler yapabilsek. Ne mümkün. Sabah 9, akşam 18 Sonra başka mecburiyetler Sıkışıp kaldık. Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli Bu kadar ağır olmamalı. Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz. Bir ömür karşılığı, bir ömür yani. Ne saçma... Bahar mıdır bizi bu hale getiren? Galiba. Ben her bahar aşık olmam ama Her bahar gitmek isterim. Gittiğim olmadı hiç, Ama olsun... İstemek de güzel Fri, 16 May 2008 14:23:22 GMT 1470829-blog@http://www.sosyomat.com/ culbber http://culbber.sosyomat.com/blog/1470829 :) :) :) Hafifçe ısırılmış bir dünyanın ucundayım Ellerim uzanmış üşüyormuşum Acılar yalnızlığımızın ortak aynası olmuş Düşlerde gördüğümüz hep o derin anlam Ben nerdeyim.Hangi düş benim Sen nerdesin.Hangi roldesin Hafifçe belirmiş bir gülün açışındayım Daha derin daha sıcak bir yerlerdeyim Içimde büyuttüğüm hep o sorular Başka yüzlerde neden Neden anlam buluyorlar Ben nerdeyim.Hangi düş benim Sen nerdesin.Hangi roldesin... Fri, 16 May 2008 14:21:56 GMT 1470816-blog@http://www.sosyomat.com/ culbber http://culbber.sosyomat.com/blog/1470816